…na Cyber Falkonie 2010!
W tym roku Wasze umysły opanuje Cyber Falkon. Z tej okazji mamy dla Was propozycję nie do odrzucenia. W przyszłości krew nie będzie już nam potrzebna – cyborgi, SI, postludzie, hybrydy to nasze przeznaczenie. Wszyscy nie będziemy potrzebować życiodajnego szkarłatu, będziemy ponad to. Ale znajdą się ludzie potrzebujący. Skoro tak, to proponujemy Wam prosty deal: dajesz krew, zachowujesz kasę!
Każdy, kto w okresie 1 września 2010 r. – 31 października 2010 r. odda krew w dowolnym punkcie krwiodawstwa na terenie całego kraju i okaże przy akredytacji książeczkę Honorowego Dawcy Krwi, gdzie będzie ten fakt odnotowany, otrzyma zniżkę przy wejściu na Cyber Falkon 2010 (przy opłacie od czwartku na cały konwent) w wysokości 50%. Oznacza to, że koszt wejściówki dla krwiodawcy wyniesie tylko 20 zł!
Widzicie, że naprawdę warto. W ten sposób pomagając sobie, pomagacie innym. A przy tym dostaniecie też osiem czekolad w miejscu oddania krwi. Liczymy na Waszą decyzję!
Podstawowe informacje o krwiodawstwie.

Możemy się z Wami podzielić pierwszymi informacjami dotyczącymi Gości, jacy zawitają na Cyber Falkon 2010. Lista już jest imponująca, a nie powiedzieliśmy jeszcze ostatniego słowa. Falkon w tym roku odwiedzą: Andrzej Pilipiuk, Andrzej Zimniak, Anna Brzezińska, Dariusz Domagalski, Jacek Komuda, Jarosław Grzędowicz, Magda Kozak, Maja Lidia Kossakowska, Marek Huberath, Michał Studniarek, Milena Wójtowicz, Rafał Dębski, Rafał Kosik, Rafał Orkan, Stefan Darda, Tomasz Kołodziejczak, Wojciech Siudmak. Jeśli przyjedziecie na Cyber Falkon, będziecie mogli posłuchać ich prelekcji, wziąć udział w spotkaniach autorskich, porozmawiać z twórcami i świetnie się bawić!
Cyber Falkon 2010 zaloguje się w dniach 11 – 14 listopada w Lublinie.
I pamiętajcie: czas i przestrzeń nie istnieją!

Pomimo kryzysowego 2009 roku przychody wydawnictw utrzymały się na poziomie zbliżonym do rekordowego 2008 roku. Branżę czekają jednak trudne lata, związane z wyzwaniami, jakie stawia dystrybucja kultury w postaci elektronicznej.

Przychody wydawców książek w 2009 roku spadły zaledwie o 1,7 proc. i wyniosły 2,86 mld zł. Przypomnijmy, że rok wcześniej wzrost sprzedaży sięgnął blisko 12 proc., a łączny przychód wyniósł wówczas 2,91 mld zł. Należy to uznać za sukces – tak ze względu na czynniki zewnętrzne, czyli obawy (i oszczędności!) społeczeństwa w związku z trawiącym część świata kryzysem, jak i z uwagi na okoliczności rynkowe, głównie perturbacje na rynku dystrybucji.

Nie bez znaczenia okazały się zatory płatnicze, jakie latem przeżywał Empik – wciąż dominujący w Polsce detaliczny sprzedawca kultury (nie tylko książek, ale też filmów, muzyki czy gier). Ograniczone zakupy u dostawców nie mogły się nie odbić na ich przychodach, zwłaszcza gdy znaczącą ich część realizują właśnie w tradycyjnym kanale sprzedaży, czyli poprzez księgarnie. Tym m.in. należy tłumaczyć spadki w przypadku takich firm jak: Egmont, Hachette, Świat Książki (który swoje książki sprzedaje nie tylko w klubie), Muza, Rebis, Pascal, Harlequin, Wilga, Nasza Księgarnia, Arkady, Mag czy Langenscheidt. Na ich wyniki dodatkowo nałożył się wzrost kursu euro (aż o 20 proc.), skutkujący z kolei wzrostem cen licencji oraz papieru.

Długo oczekiwane zmiany w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wejdą w życie 5 czerwca. Nowela z 18 marca, podpisana przez wykonującego obowiązki Prezydenta RP Marszałka Sejmu – Bronisława Komorowskiego, została już opublikowana w Dzienniku Ustaw (Nr 75, poz. 474).

Warto przyjrzeć się aktualnym przepisom, ponieważ wnoszą one dużo ciekawych zmian dotyczących rynku antykwarycznego. Jedną z podstawowych różnic jest zmiana katalogu obiektów, które powinny uzyskać zgodę na wywóz. Poprzednio kategorie obiektów były ujęte w art. 59, a obecnie znalazły się w art. 51, który precyzuje, obok kategorii formalnej przedmiotów, również ich minimalną wartość finansową. Warto zaznaczyć, iż zmiany te są zgodne z duchem przepisów unijnych i ujęte w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2009 roku w sprawie wywozu dóbr kultury. Najbardziej nas, antykwariuszy, dotyczą kategorie podane w art. 51 ust. 1 pkt. 4, 6, 8-11 znowelizowanej ustawy.

Idea księgarza „oświeconego”, a więc posiadającego znaczny zasób wiedzy teoretycznej z zakresu różnych nauk, kiełkowała od dawna w społeczeństwach, w których kultura czytelnicza stała wysoko i wymagała dobrego przygotowania personelu księgarskiego, szczególnie w rozwijających się księgarniach specjalistycznych. Oczywiście, podstawę zawodu stanowiła zawsze praktyka (terminatorstwo), realizowana przez kilka lat w różnych księgarniach, lecz w miarę rozwoju ruchu wydawniczego i księgarstwa oraz zróżnicowania działalności księgarskiej zwykłe umiejętności handlowe okazały się niewystarczającym źródłem wiedzy.

Już w drugiej połowie XIX wieku pojawiły się w Europie pierwsze szkoły (Niemcy 1853, Czechy 1867, Dania 1897, Szwecja 1905, Hiszpania 1929) i podręczniki księgarskie. W Polsce pierwszy „Podręcznik księgarski” opracowany zbiorowo pod swoją redakcją, wydał własnym nakładem w 1896 roku Teodor Paprocki¹. Natomiast pierwsze zawodowe kursy księgarskie prowadził od 1918 roku Związek Księgarzy Polskich. Mimo że obok szeregu innych przedmiotów, wykładano na nich także prawo handlowe, księgoznawstwo i bibliografię, uznano tę formę kształcenia za niedostateczną (do wybuchu wojny kursy te ukończyły 32 osoby). Za prawdziwą szkołę księgarską można uznać natomiast dwuletnie Studium Księgarskie Wolnej Wszechnicy działające w latach 1928-1934.

Po drugiej wojnie światowej trzyletnie kursy księgarskie w wymiarze 810 godzin prowadził do 1949 roku Związek Księgarzy Polskich. Przełomem w zawodowym kształceniu księgarzy stały się technika księgarskie powoływane sukcesywnie od 1949 roku (Warszawa, Kraków, Łódź, Poznań, Wrocław). Do 1974 roku powstało w kraju 12 takich szkół, posiadających 60 oddziałów i około 2 tys. słuchaczy².